Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Μη μας παίρνει από κάτω...



Εκεί φτάσαμε να φοβόμαστε περισσότερο τους εφοριακούς:P :)



Τσικνοπέμπτη σήμερα και είμαι αναγκαστικά μέσα.
Τι να κάνω λοιπόν, πήρα αγκαλιά το λάπτοπ για να ασχοληθώ με το blogοσπιτο  μου και να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις που κάνω συχνά.

Σκεφτόμουν λοιπόν ότι σχεδόν όπου και να γυρίσεις πλέον ακούς για την  οικονομική κρίση και τις δυσκολίες που όλοι περνάμε. Με παιδιά, χωρίς παιδιά , με προβλήματα υγείας ή χωρίς, και σε πιάνει ένα πλάκωμα. Δεν το συζητώ για το τι γίνεται γενικότερα στον κόσμο..
Τις ειδήσεις τις αποφεύγω συστηματικά γιατί δεν αντέχω. Μου φτάνουν τα όχι και λίγα δυσάρεστα που ακούω να συμβαίνουν γύρω μου :/

Παρόλα αυτά, ότι πρόβλημα και να έχουμε ας μην μας παίρνει από κάτω. Το ξέρω! Μια κουβέντα είναι και η πράξη δύσκολη. Τα λέω και τα ξελέω και εγώ η ιδία χιλιάδες φορές. Αλλά τουλάχιστον ας το προσπαθούμε. Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα το πετυχουμε και πόσες όχι. Σημασία έχει να μην χάνουμε το μαχητικό μας πνεύμα! Ακόμα και όσοι από εμάς ξέρουμε ότι δεν είναι το δυνατό μας σημείο,  ας το παλέψουμε ακόμη περισσότερο απ' τους υπόλοιπους .  

Τώρα θα μου πείτε τα λόγια ωραία είναι και θα συμφωνήσω μαζί σας, αλλά γράφοντας όλα αυτά προσπαθώ και' γω να βρω την κινητήριο δύναμη που χρειάζομαι για να ''σηκωθώ'' ξανά. Γιατί πρόσεξα ότι όσο περισσότερο μένω "κάτω" , παθητική δέκτρια όσων  γίνονται  στην ζωή μου, τόσο περισσότερο βυθίζομαι.. Ίσως και κάποιος από εσάς να βρίσκεται σε μια παρόμοια κατάσταση και να χρειάζεται μια ώθηση , μια κουβέντα, για να συνεχίσει. Έμενα μου συμβαίνει συχνά πάντως.

Το ξέρω ότι είμαστε λίγοι ακόμα στο ιστολόγιο και οι περισσότεροι δεν θα προσέξετε αυτή την ανάρτηση αλλά δεν πειράζει.  Τα γράφω για μ’ένα και για εσάς που όταν γίνουμε πολλοί , μπορεί να χρειαστείτε μια μικρή βοήθεια J
Καλή Τσικνοπέμπτη λοιπόν, και σήμερα ας προσπαθήσουμε να χαρούμε με ότι καλό έχει ο καθένας στην ζωή του αυτή την περίοδο, και ας είμαστε ευγνώμων  έστω και αν αυτά είναι πολύ λιγότερα συγκριτικά με τις δυσκολίες και τα προβλήματα μας.

Υ.Γ. Και κάτι πολύ σημαντικό: Ας μην αναλωνόμαστε στα γιατί.
Γιατί σε μένα , γιατί τώρα, γιατί πάλι. Ας μην το παίρνουμε τόσο προσωπικά. Σε όλους μας συμβαίνουν άσχημα και δύσκολα πράγματα. Μετά έρχεται κάτι καλύτερο, και  πάλι κάτι  δύσκολο ή και πολλά  μαζί , και πάει λέγοντας, γιατί τελικά έτσι είναι η ζωή.
Η αλήθεια είναι ότι δεν τα εμπνεύστηκα μονή μου αυτά τα τελευταία, αλλά τα άκουσα σε μια ομιλία στο ιντερνέτ από έναν πολύ χαρισματικό πάτερ της ορθόδοξης εκκλησιάς μας, και με βοήθησαν πολύ. 

Σας παραθέτω το link σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε.


Πριν βιαστείτε να προσπεράσετε για οποιοδήποτε λόγο θα σας πρότεινα να τον ακούσετε έστω για λίγα λεπτά. Είμαι σίγουρη ότι θα σας κερδίσει με το χιούμορ, την ήρεμη φωνή και τον ιδιαίτερο τρόπο του.

3 σχόλια:

  1. Γεια σου! Τα λες πολύ ωραία και θα συμφωνήσω μαζί σου. Δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω αλλά να το παλεύουμε και να προσπαθούμε γιατί απλά περιμένοντας δεν πρόκειται να γίνει κάτι. Απλά επιδεινώνεται η κατάσταση και η διάθεση πέφτει κυριολεκτικά στα πατώματα. Είναι ακριβώς όπως τα περιγράφεις τα πράγματα. Επομένως ο καθένας πρέπει να κάνει την προσπάθειά του και να δείξει μια θετικότητα.
    Καλό βράδυ, Rose :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Kαλημέρα Σόφη και συμφωνώ σε όλα.
    Πολλές φορές μια κουβέντα συμπαράστασης είναι αρκετή.
    Ο π.Ανδρέας επίσης πολύ καλός!
    Να είσαι καλά και καλή δύναμη σε όλους μας εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα και από έμενα Ηλιοκέντητη.
      Σ'ευχαριστώ πολύ και εσύ να'σαι καλά:)

      Διαγραφή